نذر فرهنگی

دنبال کنندگان ۳ نفر
این وبلاگ را دنبال کنید
طبقه بندی موضوعی
بایگانی

۶ مطلب در دی ۱۳۹۴ ثبت شده است

... برای مشاهده و دریافت اندازه اصلی، بر روی تصاویر تلیک نمایید ...

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۹ دی ۹۴ ، ۰۲:۲۱

بگردید ببینید نیاز مردم این زمان چیست و مردم، محتاج چه چیزی هستند؛

آنرا از شرع مقدس اسلام بگیرید. آنرا پخته کنید، آماده نمایید

و مثل شیری، در کام مردم بریزید. 

(رهبر معظم انقلاب؛ ۱۳۶۱/۲/۷)

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۴ دی ۹۴ ، ۰۲:۴۳

«بنده نگران مسئله فرهنگ هستم؛ اساس باید تقویت جناح فرهنگی مؤمن باشد. امیدوارم مسئولین فرهنگی توجه داشته باشند که چه می کنن؛ با مسائل فرهنگی نمی شود شوخی و بی ملاحظگی کرد. همه باید قدر جوانان مؤمن و انقلابی را بدانند، اینها هستند که روز خطر، سینه سپر می کنند.»

(رهبر معظم انقلاب؛ ۹۲/۱۲/۱۵)

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۲ دی ۹۴ ، ۱۴:۲۱

«امروز ملت ما در مقابل خود یک جبهه ی گسترده ای را ملاحظه میکند که با همه ی توان در صدد این است که انقلاب اسلامی را از خاصیت و اثر ضد استکباری بیندازد… آنها به این نتیجه رسیده اند که باید از محتوای نظام هرچه می توانند کم کنند. این تهاجم فرهنگی که بنده چندسال قبل گفتم، این شبیخون فرهنگی که انسان در بخشهای مختلف، علائم آنرا مشاهده میکرد و امروز هم انسان آنرا در بخشهای مختلفی می بیند، به این نیت است؛ با این قصد است؛ انقلاب را از محتوای خود، از مضمون اسلامی و دینی خود، از روح انقلابی خود تهی کنند و جدا کنند… وظیفه ی من، وظیفه ی شما این است که از محتوای انقلابی، از اصول با ارزشِ انقلاب دفاع کنیم و نگذاریم این مبانی با ارزش و این ارزشهای والا نادیده گرفته بشود؛ این وظیفه ی ماست.»

(رهبر معظم انقلاب؛ ۱۳۸۷/۱۱/۲۸)

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۲ دی ۹۴ ، ۱۳:۳۶

«کار فرهنگی، اولین خصوصیتی که دارد، این است که باید هوشمندانه باشد. کار فرهنگی، برف انبار نمی شود و این طور نیست که هرکاری از دستش برآمد بکند. این گونه کار فرهنگی، بدرد نمیخورد. انبوه کار فرهنگی، مهم نیست؛ انتظام کار فرهنگی، چیده شدن و گزیده شدن و هرکاری در جای خود قرار داشتن، این مهم است که باید هوشمندانه باشد.»

(رهبر معظم انقلاب؛ ۱۳۷۰/۱۱/۳۰)

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۲ دی ۹۴ ، ۱۳:۳۳

" امام (ره) بارها فرمود قضاوت در مورد اشخاص باید با معیارِ حالِ کنونی اشخاص باشد. گذشته اشخاص، مورد توجه نیست. گذشته مال آن وقتی است که حال فعلی معلوم نباشد. انسان به آن گذشته تمسک کند و بگوید: خوب، قبلاً اینجوری بوده، حالا هم لابد همان جور است. اگر حال فعلی اشخاص در نقطه مقابل آن گذشته بود، آن گذشته دیگر کارائی ندارد. این همان قضاوتی بود که امام امیرالمومنین (علیه الصّلاه و السّلام) با جناب طلحه و جناب زبیر کرد. شما باید بدانید طلحه و زبیر مردمان کوچکی نبودند. جناب زبیر سوابقی درخشان دارد که نظیر آن را کمتر کسی از اصحاب امیرالمومنین داشت. بعد از به خلافت رسیدن جناب ابی بکر، در همان روزهای اول، پای منبر ابی بکر چند نفر از صحابه بلند شدند، اظهار مخالفت کردند، گفتند: حق با شما نیست؛ حق با علی بن ابی طالب است. اسم این اشخاص در تاریخ ثبت است. اینها چیزهائی نیست که شیعه نقل کرده باشد؛ نه، این در همه کتب تواریخ ذکر شده است. یکی از آن اشخاصی که پای منبر جناب ابی بکر بلند شد و از حق امیرالمومنین دفاع کرد، زبیر است. این سابقه زبیر است. مابین آن روز و روزی که زبیر روی امیرالمومنین شمشیر کشید، فاصله بیست و پنج سال است. حالا برادران اهل سنت از طرف طلحه و زبیر اعتذار می کنند، می گویند آنها اجتهادشان به اینجا منتهی شد؛ خیلی خوب، حالا هر چی. ما راجع به اینکه  آنها در مقابل خدای متعال چه وضعی دارند، الآن در مقام آن نیستیم؛ اما امیرالمومنین با اینها چه کرد؟ جنگید. امیرالمومنین از مدینه لشکر کشید، رفت طرف کوفه و بصره، برای جنگ با طلحه و زبیر. یعنی آن سوابق محو شد، تمام شد. امام ملاکش این بود. "

(مقام معظم رهبری، خرداد سال1389)

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۲ دی ۹۴ ، ۱۳:۰۰